"Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje też w życiu jakieś swoje Westerplatte, jakiś wymiar zadań, które trzeba podjąć i wypełnić, jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć, jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić, nie można zdezerterować. Wreszcie, jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba utrzymać i obronić, tak jak to Westerplatte. Utrzymać 
i obronić, w sobie i wokół siebie, obronić dla siebie i dla innych".
                                                                                                   
Jan Paweł II, Westerplatte 1987




Rozpoczął się nabór na rok szkolny 2018/2019.
Szczegóły oraz druk podania dostępne w zakładce NABÓR

                                                                   


Szanowni Państwo !

Szkoły prowadzone przez Katolickie Stowarzyszenie Oświatowe im. Św. Ojca Pio w Tomaszowie Mazowieckim gwarantują Państwu kompleksową opiekę i edukację Waszego dziecka, stosownie do jego wieku i indywidualnych predyspozycji. Proponują naukę w małolicznych klasach do 15 uczniów. Zapewniają wszechstronną opiekę nad uczniem, dbałość      o pełny rozwój osobowy każdego podopiecznego, przyjazną atmosferę, która będzie sprzyjała nauce i wychowaniu, a także pozwalała uczniom czuć się bezpiecznie.

             Oprócz standardowych zajęć, szkoły oferują różnorodne formy pracy z uczniami oraz szeroki zakres zajęć pozalekcyjnych – koła przedmiotowe, zajęcia wyrównawcze i tym podobne, po to, aby pomóc rozwijać ich zdolności  i umiejętności. Uczniowie szkół katolickich mogą zawsze liczyć na fachową pomoc wykwalifikowanej kadry nauczycielskiej. Wychowując „ku wartościom” mają ciągły kontakt z Kościołem Katolickim.

 

Drodzy Rodzice!

Jeżeli chcecie, aby Wasze dzieci chętnie przychodziły do szkoły, czuły się w niej bezpiecznie, znalazły przyjaciół i akceptację – zapiszcie je do naszych szkół.  A my, dołożymy wszelkich starań, aby znakomicie przygotować je do dalszej edukacji i życia w społeczeństwie.

Szkoły posiadają uprawnienia szkół publicznych, nauka w nich jest bezpłatna.




AKTUALNOŚCI:

UROCZYSTOŚCI KATYŃSKIE - 13.04.2018 R.

opublikowane: 30 kwi 2018, 02:48 przez moderator serwisu

 

W dniu 13 kwietnia 2018 r. uczniowie i nauczyciele Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego i Katolickiej Szkoły Podstawowej z oddziałami gimnazjalnymi Im. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny Królowe Polski i Św. Ojca Pio na czele z dyrektorem szkół Panem Mariuszem Węgrzynowskim oraz członkowie Katolickiego Stowarzyszenia Oświatowego im. Św. Ojca Pio, wzięli udział w uroczystościach religijno – patriotycznych, upamiętniających 78 rocznicę zbrodni katyńskiej.

Uroczystości odbyły się na Cmentarzu Wojennym. Rozpoczęły się one odśpiewaniem hymnu narodowego i wciągnięciem flagi narodowej na maszt.

Następnie, ksiądz prałat Henryk Kowaliński poprowadził modlitwę za pomordowanych. Później, nastąpiły okolicznościowe przemówienia odnoszące się do zbrodni katyńskiej. Odczytano także Apel Poległych a Kompania Honorowa 25 Brygady Kawalerii Powietrznej oddała salwę honorową ku czci zamordowanych.

W dalszej kolejności, przedstawiciele wielu środowisk, w tym, uczniowie Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego, Katolickiego i Katolickiej Szkoły Podstawowej z oddziałami gimnazjalnymi im. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i Św. Ojca Pio oraz członkowie Katolickiego Stowarzyszenia Oświatowego im. Św. Ojca Pio, złożyli wiązanki z biało-czerwonych kwiatów pod Krzyżem Katyńskim.

Po zakończeniu pierwszej części uroczystości, wszyscy zgromadzeni na niej udali się do Kościoła Św. Jadwigi Królowej. Tutaj, została odprawiona msza św. w intencji pomordowanych polskich oficerów w Katyniu oraz innych obozach zagłady na wschodzie.   

 


KONFERENCJA DYREKTORÓW SZKÓŁ KATOLICKICH – JASNA GÓRA – 10.04.2018

opublikowane: 30 kwi 2018, 02:37 przez moderator serwisu

       

W dniu 10 kwietnia 2018 r. na Jasnej Górze odbyła się konferencja dyrektorów szkół katolickich. W Auli Jana Pawła II zgromadziło się kilkuset dyrektorów różnego typu szkół – szkoły podstawowe, szkoły branżowe, licea ogólnokształcące i technika.

Konferencje dyrektorów szkół katolickich, które są zrzeszone w Radzie Szkół Katolickich organizowane są co najmniej kilka razy w roku.

Ta kwietniowa konferencja, poświęcona była przede wszystkim reformie kształcenia nauczycieli oraz ich doskonalenia, a także finansowaniu zadań oświatowych w publicznych szkołach samorządowych i szkołach niepublicznych i zmianom w Karcie Nauczyciela. Zostały podane informacje dotyczące zarówno sfery prawnej, jak i również bieżącego funkcjonowania szkół.

Gościem konferencji szkół katolickich byli min: Pani Anna Dakowicz-Nawrocka – Wicedyrektor Departamentu Kształcenia Ogólnego MEN, Pani Magdalena Borowik – specjalista ds. Ochrony Danych Osobowych, .

W trakcie spotkania została odprawiona msza święta sprawowana w intencji szkół katolickich. Podczas tej mszy świętej ponowiono Akt Zawierzenia szkół katolickich Matce Bożej.

Szkoły katolickie w Tomaszowie Mazowieckim były reprezentowane przez dyrektora szkół Pana Mariusza Węgrzynowskiego.

   

ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE

opublikowane: 30 kwi 2018, 02:29 przez moderator serwisu


                      "Ja Jestem zmartwychwstaniem i życiem.

                      Kto wierzy we Mnie, nawet jeśliby umarł, będzie żył.

                      Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki."

                                                                              J 11, 25.



Życzymy, aby te Święta Zmartwychwstania Pańskiego

przyniosły radość oraz wzajemną życzliwość,

by stały się również, źródłem wzmacniania ducha,

a Jezus Chrystus niech obdarza swoim błogosławieństwem

i pomaga czynić życie szczęśliwym.



        Katolickie Stowarzyszenie Oświatowe im. Św. Ojca

                                                         oraz

                    Wspólnota Katolickiej Szkoły Podstawowej

                    i Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego

          im. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

                             Królowej Polski i Św. Ojca Pio

                                        w Tomaszowie Mazowieckim


Triduum Paschalne – 29,30,31 marzec 2018 r.

opublikowane: 30 kwi 2018, 01:04 przez moderator serwisu

Triduum Paschalne Męki i Zmartwychwstania Pańskiego to szczyt całego roku liturgicznego. Rozpoczyna się Mszą Wieczerzy Pańskiej w

Wielki Czwartek.

Podczas tej Najświętszej Ofiary wspominamy wydarzenia z Wieczernika - ustanowienie Eucharystii i sakramentu kapłaństwa. Mówią o tym czytania: z Księgi Wyjścia (12,1-8.11-14), z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian (11,23-26) i z Ewangelii św. Jana (13,1-15). Pierwsze traktuje o pierwszym święcie Paschy. Izraelici, gotowi do drogi (uciekali z Egiptu), mieli spożyć ucztę paschalną w pośpiechu, a krew baranka, którego jedli, posłużyła do oznaczenia domów. Powodowała ona, że nie było wśród nich plagi niszczycielskiej, gdy Bóg karał ziemię egipską śmiercią pierworodnych.

Przez wszystkie pokolenia Żydzi spożywali Paschę na pamiątkę wyjścia z ziemi egipskiej i zawarcia z Bogiem przymierza na Synaju. Podobnie było podczas Ostatniej Wieczerzy. Ale Jezus nadał tej uczcie nowy sens. Mówi o tym drugie czytanie. Święty Paweł przypomina słowa Jezusa: „To jest Ciało Moje za was wydane”. Jak baranek został zabity, by uratować od śmierci pierworodnych w Egipcie, tak Jezus nazajutrz zostanie zabity, by wszystkich ludzi uratować od śmierci wiecznej.

Święty Paweł przypomina także inne słowa Jezusa z Ostatniej Wieczerzy: „Kielich ten jest nowym przymierzem we krwi mojej”. Tak jak przymierze synajskie, zgodnie ze starożytnym zwyczajem, zostało zawarte przez pokropienie krwią ofiarnych zwierząt, tak krew zabitego Jezusa posłuży, jako krew Nowego i Wiecznego Przymierza. Nowym Ludem Bożym - Kościołem - staną się ci, którzy przez chrzest zanurzeni zostaną w zbawczą mękę i śmierć Chrystusa. Chrześcijanie - zgodnie z poleceniem Jezusa: „Czyńcie to na moją pamiątkę” - sprawować mają pamiątkę Jego śmierci i zmartwychwstania przez spożywanie Ciała i Krwi Chrystusa. Przewodzić jej będą ci, którzy przez modlitwę i włożenie rąk w sposób szczególny uczestniczyć będą w jedynym kapłaństwie Jezusa Chrystusa.

Ewangelia przypomina o tym, jak Jezus przed wieczerzą umył uczniom nogi. Ten, którego nazywamy „Nauczycielem i Panem” zrobił coś, co zwykle czynił sługa. Na pamiątkę tego wydarzenia w wielu parafiach po homilii kapłan umywa wybranym parafianom nogi. Przypomina to prawdę, że wszelkie przewodzenie w Kościele powinno odbywać się w duchu służby bliźniemu...

Na zakończenie uroczystości Ciało Chrystusa zostaje przeniesione do specjalnie przygotowanej kaplicy, zwanej ciemnicą. Tam do późnych godzin wieczornych wierni uczniowie czuwać będą wraz z Jezusem, wspominając Jego samotną modlitwę w Ogrójcu, zdradzieckie pojmanie i pierwsze przesłuchania. Tabernakulum jest opróżnione i otwarte, gaśnie wieczna lampka, a ołtarz, przy którym jeszcze przed chwilą sprawowano Najświętszą Ofiarę, stoi obnażony i pusty. Wchodzimy w czas Bożej męki...

W Wielki Piątek

nie sprawuje się Eucharystii. W kościołach adoruje się Pana Jezusa w ciemnicy, odbywają się nabożeństwa Drogi Krzyżowej... Późnym popołudniem rozpoczynają się najważniejsze obrzędy tego dnia - Liturgia Męki Pańskiej. Składa się ona z trzech części: Liturgii Słowa, adoracji Krzyża i obrzędów Komunii.

Wszystko zaczyna się nietypowo. Ministranci i kapłani wychodzą w ciszy do ołtarza. Nie poprzedza ich dzwonek, nie śpiewa się żadnej pieśni. Przed ołtarzem kapłan pada na twarz. Wszyscy obecni w Kościele klękają. Wobec zbawczej śmierci Jezusa wszelkie słowa są nieodpowiednie. W tej chwili cisza mówi znacznie więcej. W Jego ranach jest nasze zdrowie...

Pierwsze czytanie w Liturgii Słowa to tekst z Księgi proroka Izajasza, w którym prorok mówi o tym, że Mesjasz będzie cierpiał za grzechy ludzi. Autor Listu do Hebrajczyków przypomina, że Chrystusowi znany jest ludzki los, bo sam został okrutnie doświadczony. Przez Jego posłuszeństwo dokonało się zbawienie świata. Zbawcze wydarzenia przypomina Ewangelia.

Na zakończenie Liturgii Słowa odbywa się wyjątkowo uroczysta modlitwa powszechna. W dziesięciu wezwaniach prosimy Boga, aby miał w opiece cały świat.

Rozpoczyna się adoracja Krzyża. Od dwóch tygodni wszystkie krzyże w kościołach były zasłonięte. W Wielki Piątek ukazuje się je ponownie wiernym. Kapłan odsłania krzyż, śpiewając: „Oto drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”, a wszyscy odpowiadając: „Pójdźmy z pokłonem”, padają na kolana, wielbiąc Zbawiciela.

Przychodzi czas, aby ucałować krzyż Jezusa. Robią to - w zależności od parafii - albo wszyscy wierni, albo tylko niektórzy.  Śpiewa się przy tym zazwyczaj jedną z najbardziej przejmujących pieśni - „Ludu mój ludu”. Ukazuje ona, co Bóg zrobił dla Izraelitów, gdy wychodzili z ziemi egipskiej, i czym oni odpłacili Jego Jednorodzonemu Synowi. Każdy może dodać w myśli własną zwrotkę. Bo każdy doświadczył od Boga wielu dobrodziejstw, a często odpłaca Mu grzechem.

Po adoracji Krzyża następuje Komunia święta. Nie ma przeistoczenia. Rozdaje się Ciało Chrystusa, konsekrowane poprzedniego dnia. Karmimy się pokarmem, który daje życie wieczne...

Wielkopiątkową liturgię kończy przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy, zwanej Bożym Grobem. Monstrancja jest przykryta białym welonem na pamiątkę całunu, którym spowito doczesne szczątki Jezusa. Tego wieczora i przez cały następny dzień trwa adoracja. Wielu przyjdzie także ucałować krzyż. Bo „na drzewie rajskim śmierć wzięła początek, na drzewie krzyża powstało nowe życie, a szatan, który na drzewie zwyciężył, na drzewie również został pokonany przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana”.

Wielka Sobota - Wigilia Paschalna

Wydawało się, że wszystko się skończyło. Bo zazwyczaj śmierć kończy wszystko. Ale nie w tym przypadku. Trzeciego dnia Jezus powstaje z grobu. Pokazuje, że nadzieje w Nim pokładane nie były daremne. Chrystus, zwyciężywszy śmierć, też obiecuje zmartwychwstanie wierzącym w Niego. Te prawdy przeżywamy podczas Liturgii Wielkiej Soboty [a precyzyjnie mówiąc: liturgii Wigilii Paschalnej, przyp. MG].

To, co w tym dniu najważniejsze, rozpoczyna się wieczorem. Liturgia Wigilii Paschalnej nie jest typową Mszą, gdyż oprócz Liturgii Słowa i Liturgii Eucharystycznej składa się z Liturgii Światła i Liturgii Chrzcielnej. Rozpoczyna się przed kościołem. Do rozpalonego ogniska podchodzą kapłani i służba liturgiczna. Tu następuje poświęcenie ognia, a potem prowadzący kreśli na paschale znak krzyża, litery Alfa i Omega oraz na polach między ramionami krzyża cyfry bieżącego roku, umieszcza też pięć symbolicznych gwoździ w formie krzyża. Bo „Chrystus wczoraj i dziś, Początek i Koniec, Alfa i Omega. Do niego należy czas i wieczność. Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków”.

Z zapalonym paschałem procesja wchodzi do nieoświetlonego kościoła. Ci, którzy doświadczyli w swoim życiu lęku przed ciemnością, wiedzą, czym dla człowieka jest światło. Rozprasza nie tylko ciemności, ale także obawy. Chrystus jest tym, który swoim zmartwychwstaniem rozprasza ciemności grzechu i śmierci, który na powrót wlewa w serca radość życia. Bo przecież nie musimy się już bać największego wroga, śmierci, skoro On ją pokonał. „Światło Chrystusa” - śpiewa kapłan i wszyscy zapalają od Paschału świece. W kościele robi się jeszcze jaśniej. Mrok jest już przezwyciężony.

A gdy kapłan po dojściu do ołtarza trzeci raz pokazuje światło Chrystusa, zapalają się wszystkie światła. Symbolikę światła wyjaśnia śpiewane orędzie wielkanocne. „Weselcie się już zastępy aniołów w niebie (...) Raduj się Ziemio opromieniona tak niezmiernym blaskiem, a oświecona jasnością Króla Wieków poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywał (...) Tej nocy Chrystus, skruszywszy więzy śmierci, jako zwycięzca wyszedł z otchłani (...) O, jak niepojęta jest Twoja miłość:, aby wykupić niewolnika, wydałeś Swego Syna (...)”.

Liturgia Słowa jest wyjątkowo rozbudowana. Może się składać na nią aż dziewięć czytań, które pokazują całą historię Zbawienia: od początku świata, poprzez wyprowadzenie narodu wybranego z Egiptu, aż do czasu, gdy Jednorodzony Boży Syn stał się Barankiem, by zbawić grzechy świata, a zabity za grzechy świata trzeciego dnia powstał z martwych. Święty Paweł pokazuje, że udział w owocach śmierci i zmartwychwstania Jezusa jest możliwy dzięki sakramentowi chrztu, który zanurza w Jego śmierć i pozwala razem z Nim zmartwychwstać do Nowego Życia. Do tych treści nawiązuje kolejna część celebracji - Liturgia Chrzcielna.

Dawniej większość chrześcijan w tej właśnie chwili przyjmowała chrzest. Dziś, po błogosławieństwie wody, najczęściej odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne i modlimy się za tych, którzy przyjmują ten sakrament. Z zapalonymi świecami w ręku wierni wyrzekają się grzechu, wszystkiego, co prowadzi do zła, i szatana, głównego sprawcy grzechu, a następnie wyznają wiarę w Ojca, Syna i Ducha Świętego, Kościół, obcowanie świętych, odpuszczenie grzechów, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne. Chciałoby się, aby już na zawsze w sercach była ta sama gorliwość, co w tej właśnie chwili.

Jako święci i umiłowani przez Boga przystępujemy do Liturgii Eucharystycznej. Ten, który z miłości do człowieka ofiarował się w zbawczej ofierze, który powstał z martwych i dał udział w swojej łasce przez chrzest, karmi swoim Ciałem i Krwią. Jego Ciało i Krew są pokarmem na życie wieczne.

W niektórych parafiach na zakończenie obrzędów odbywa się jeszcze procesja rezurekcyjna. Chrześcijanie całemu światu ogłaszają radosną wieść: możecie już otrzeć łzy, śmierć została pokonana. Ta procesja może mieć też miejsce następnego dnia rankiem, przed pierwszą Mszą świętą. Gdy wschodzi słońce, jakże wyraziście brzmią słowa wielkanocnego orędzia: „Niech ta świeca płonie, gdy wzejdzie słońce nieznające zachodu: Jezus Chrystus, Twój Syn Zmartwychwstały, który oświeca ludzkość swoim światłem i z Tobą żyje i króluje na wieki wieków”


Święto 7 Batalionu Kawalerii Powietrznej - Tomaszów Mazowiecki - 23.03.2018

opublikowane: 26 kwi 2018, 05:39 przez moderator serwisu

 W dniu 23 marca 2018 r. na stadionie wojskowym przy ulicy Piłsudskiego w Tomaszowie Mazowieckim odbył się uroczysty apel z okazji Święta 7 Batalionu Kawalerii Powietrznej, połączony z dniem otwartych koszar.

W tym święcie wzięli również udział, uczniowie i nauczyciele szkół katolickich w Tomaszowie Mazowieckim – Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego i Katolickiej Szkoły Podstawowej z oddziałami gimnazjalnymi.

Dzień wcześniej, na terenie Jednostki Wojskowej przy ulicy Piłsudskiego w Tomaszowie Mazowieckim w godzinach wieczornych żołnierze batalionu spotkali się na Uroczystej Mszy Polowej, koncelebrowanej przez ks. kpt. Roberta Dębińskiego. Po Mszy w blasku tradycyjnych ułańskich ognisk i pochodni przeprowadzony został Uroczysty Capstrzyk. Dla uczczenia pamięci poległych i zmarłych Siódmaków oddano salwę honorową oraz złożono kwiaty i wiązanki.

Główne uroczystości odbyły się na stadionie wojskowym 23 marca.

Po podniesieniu Flagi Rzeczpospolitej Polskiej i odegraniu Hymnu Narodowego dowódca batalionu podpułkownik Piotr Wrona przywitał przybyłych gości, między innymi byłych dowódców jednostki wojskowej, przedstawicieli władz miasta i powiatu oraz delegacje zaprzyjaźnionych szkół, po czym odczytano postanowienia i rozkazy o wyróżnieniach.

 W tym miejscu trzeba podkreślić, iż jedną ze szkół, która podjęła współpracę z Jednostką Wojskową jest Katolickie Liceum Ogólnokształcące.

Uroczystość zakończyła defilada wojskowa, a oprawę muzyczną całej zbiórki zapewniła orkiestra garnizonowa z Radomia.

Po defiladzie  odbył się pokaz dynamiczny żołnierzy batalionu. Cała uroczystość była poprzedzona pokazem sprzętu będącego na wyposażeniu jednostki. Wszyscy zainteresowani mogli zapoznać się z jego przeznaczeniem i danymi technicznymi.

 Uczniowie i nauczyciele szkół katolickich byli bardzo zadowoleni z udziału w święcie Jednostki Wojskowej – 7 Batalionu Kawalerii Powietrznej.

UROCZYSTOŚĆ ŚW. JÓZEFA, OBLUBIEŃCA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY– 19.03.2018 R.

opublikowane: 20 mar 2018, 14:35 przez moderator serwisu

W dniu 19 marca 2018 r. uczniowie i nauczyciele Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego i Katolickiej Szkoły Podstawowej z oddziałami gimnazjalnymi im. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i Św. Ojca Pio wraz z członkami Katolickiego Stowarzyszenia Oświatowego Im. Św. Ojca Pio, wzięli udział we mszy świętej odprawionej przez księdza prałata Henryka Kowalińskiego w Kościele Świętej Jadwigi Królowej w związku z przypadającą w tym dniu Uroczystością św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.

Św. Józef


Święty Józef jest jednym z najbardziej czczonych w Kościele świętych. O nim i jego życiu wiemy tylko tyle, ile podają nam Ewangelie. Mateusz podaje, że pochodził z królewskiego rodu Dawida. Był cieślą, i - o ile można wywnioskować z przekazu biblijnego - prawym i dobrym człowiekiem.Pisze tak wprost Łukasz. O tym, jak zniósł macierzyństwo Maryi, możemy jedynie się domyślać. Opiekował się jednak Jezusem i Maryją troskliwie, przestrzegał przepisów prawa, chronił swoją rodzinę. Kiedy umarł - nie wiadomo. Domyślamy się, że wcześnie, bo podczas nauczania Jezusa ani razu nie został wspomniany. Jego rola w posłannictwie Jezusa jest jednak duża, bo to jemu anioł nie tylko objawił narodziny Jezusa, ale też przestrzegał i prowadził pośród zasadzek życiowych. To jego wybranie jest najlepszym świadectwem, że musiał być człowiekiem wyjątkowym.

Hebrajskie imię Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Prawdopodobnie w czasach Jezusa było bardzo popularne, i do dzisiaj jego popularność nie zmalała ze względu na św. Józefa.

Ikonografia przedstawia Józefa jako starca, jednak najprawdopodobniej był młodzieńcem w pełni urody i sił. Może ze względu na jego opiekuńczość uważany jest za szczególnego patrona umierających i dobrej śmierci (chociaż niektórzy twierdzą, że to dlatego, że umarł na rękach Jezusa i Maryi). Wiele krajów obrało sobie też Józefa za patrona, m.in. Kanada, Czechy, Austria, Hiszpania, Portugalia, Węgry, Meksyk, Filipiny, Bawaria, Rosja, Peru, Tyrol, Styria, Karyntia. Podobnie uczyniło też wiele diecezji i miast: np. diecezja włocławska, Kalisz. Św. Józef Oblubieniec jest też za patronem Kościoła powszechnego, stowarzyszeń i zgromadzeń zakonnych noszących jego imię, a także misji chińskich, sprawiedliwości społecznej, małżeństw i rodzin chrześcijańskich, dzieci, młodzieży, sierot, dziewictwa, robotników, rzemieślników, cieśli, drwali, stolarzy, kołodziejów, inżynierów, grabarzy, wychowawców, podróżujących, wypędzonych; wzywany w przypadku chorób oczu, w pokusach, w sytuacjach beznadziejnych, w sytuacji braku dachu nad głową.

Kościół ustanowił dwa święta ku czci św. Józefa - jedno z nich: Józefa Rzemieślnika - obchodzone jest w dniu święta pracy, w uznaniu roli pracy ojca rodziny w jej utrzymaniu, a pośrednio pracy w życiu człowieka. Święto to po raz pierwszy spotykamy już w IV wieku, a na Zachodzie zaczęło się przyjmować od VIII wieku. Dopiero jednak Pius XII w 1955 roku ustalił, że będzie to święto Józefa Pracownika i wyznaczył datę na 1 maja.

W Polsce kult św. Józefa datuje się od XI/XII wieku. Już wtedy w Krakowie obchodzone było pod datą 19 marca. W tym dniu dzisiaj czcimy św. Józefa Oblubieńca.

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE 15 – 18 MARZEC - 2018 R.

opublikowane: 20 mar 2018, 14:27 przez moderator serwisu

 W dniach od 15 do 18 marca 2018 r. w parafii Św. Jadwigi Królowej w Tomaszowie Mazowieckim odbyły się rekolekcje wielkopostne, które poprowadził ksiądz Adam Stańdo.

 W tych rekolekcjach uczestniczyli również uczniowie szkół katolickich w Tomaszowie Mazowieckim – Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego  i Katolickiej Szkoły Podstawowej z oddziałami gimnazjalnymi.

Nauka rekolekcyjna, która była skierowana do dzieci i młodzieży wzbudziła wśród nich duże zainteresowanie.

Rekolekcje wielkopostne zawsze pomagają wszystkim w nich uczestniczących lepiej przygotować się do przeżycia świąt Wielkiej Nocy.

 

NARODOWY DZIEŃ PAMIĘCI ŻOŁNIERZY WYKLĘTYCH – 1 MARZEC 2018.

opublikowane: 20 mar 2018, 13:59 przez moderator serwisu

 Z okazji Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych obchodzonego w dniu 1 marca 2018 roku, uczniowie Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego oraz Katolickiej Szkoły Podstawowej z oddziałami gimnazjalnymi w Tomaszowie Mazowieckim wraz z Dyrektorem szkół, Panem Mariuszem Węgrzynowskim, a także członkowie Katolickiego Stowarzyszenia Oświatowego Im. Św. Ojca Pio udali się w dniu 1 marca 2018 r. na Cmentarz Katolicki w Tomaszowie Mazowieckim przy ul. Smutnej.

Tam, przy grobie śp. mjr Jana Czarneckiego - żołnierza wyklętego, odbyła się pierwsza część uroczystości, w której uczestniczyli przedstawiciele różnych środowisk, które chciały oddać  w ten sposób hołd Żołnierzom Wyklętym.

Uroczystość rozpoczęła się od odśpiewania Hymnu Narodowego przez wszystkich zebranych. Następnie, ksiądz prałat Henryk Kowaliński poprowadził modlitwę w intencji Żołnierzy Wyklętych.   W dalszej części uroczystości, miały miejsce okolicznościowe przemówienia. Tuż po nich, na grobie mjr Jana Czarneckiego, delegacje różnych tomaszowskich środowisk, w tym, członkowie  Katolickiego Stowarzyszenia Oświatowego im. Św. Ojca Pio oraz złożyli wiązanki z biało-czerwonych kwiatów.

Później, zebrani na uroczystości udali się na jej drugą część, która miała miejsce w Kościele Św. Jadwigi Królowej w Tomaszowie Mazowieckim. Tam, mszę świętą w intencji Żołnierzy Wyklętych celebrował ksiądz prałat Henryk Kowaliński.

Śp. mjr Jan Czarnecki, pseudonim konspiracyjny „Pirat”, był od lutego 1942 do stycznia 1945 roku członkiem Armii Krajowej oraz Konspiracyjnego Wojska Polskiego. Latem 1944 r., walcząc w szeregach 25. Pułku Piechoty AK Ziemi Piotrkowsko-Opoczyńskiej, brał udział w walkach toczonych w czasie akcji „Burza”. Stał na czele tomaszowskiego batalionu „Źródło”, który bezpośrednio podlegał dowódcy KWP Stanisławowi Sojczyńskiemu „Warszycowi”. Do zadań tomaszowskiej jednostki należało między innymi magazynowanie broni, przeprowadzanie akcji propagandowych oraz zbrojnych, budowanie tajnych bunkrów oraz skrytek. Za swój zbrojny opór Jan Czarnecki został przez władze komunistyczne aresztowany 7 października 1949 r., a następnie skazany na dożywocie. Z więzienia we Wronkach uwolniła Czarneckiego dopiero amnestia ogłoszona w 1956 roku.

Po 1989 roku „Pirat” piastował funkcję przewodniczącego Oddziału Tomaszów Mazowiecki Ogólnokrajowego Związku Byłych Żołnierzy Konspiracyjnego Wojska Polskiego oraz był współorganizatorem oddziału Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego oraz członkiem Rady Kombatantów i Osób Represjonowanych przy Staroście Tomaszowskim. Był również autorem książki „Konspiracyjne Wojsko Polskie. Baon Źródło -Tomaszów Mazowiecki. Zarys Historyczny". Jan Czarnecki zmarł 1 kwietnia 2011 roku w wieku 83 lat.

Określenie Żołnierze Wyklęci odnosi się do żołnierzy podziemia niepodległościowego i antykomunistycznego, stawiających zbrojny opór próbie sowietyzacji Polski i podporządkowania jej ZSRR w latach 40. XX wieku. Ostatni Żołnierz Wyklęty to Józef Franczak ps. „Lalek” z oddziału kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka”, który zginął z bronią w ręku w obławie w majdanie Kozic Górnych pod Piaskami (woj. lubelskie) prawie dwadzieścia lat po wojnie – 21 października 1963 roku.

Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych został ustanowiony na mocy ustawy w dniu 3 lutego 2011 r. i obchodzony jest corocznie 1 marca.

 


ŚRODA POPIELCOWA – 14.02.2018 R.

opublikowane: 20 mar 2018, 13:48 przez moderator serwisu

 W dniu 14 lutego 2018 r. uczniowie i nauczyciele Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego i Katolickiej Szkoły Podstawowej z oddziałami gimnazjalnymi im. Niepokalanego Serca najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i Św. Ojca Pio wraz z członkami Katolickiego Stowarzyszenia Oświatowego im. Św. Ojca Pio, wzięli udział we mszy świętej odprawionej w Kościele Świętej Jadwigi Królowej w Tomaszowie Mazowieckim w związku z przypadającą   w tym dniu Środą Popielcową.

Środa Popielcowa - to dzień, który rozpoczyna w Kościele katolickim okres Wielkiego Postu czyli czterdziestodniowej pokuty.  Ta uroczystość ma pobudzić katolików do podjęcia zdecydowanej drogi osobistej odnowy i nawrócenia. 

W Środę Popielcową katolicy rozpoczynają czterdziestodniowy post. Liczba 40 stanowi w Piśmie Świętym wyraz pewnej dłuższej całości, czasu przeznaczonego na jakieś konkretne zadanie człowieka lub zbawcze działanie Boga. W Wielkim Poście Kościół odczytuje i przeżywa nie tylko czterdzieści dni spędzonych przez Jezusa na pustyni na modlitwie i poście przed rozpoczęciem Jego publicznej misji, ale i trzy inne wielkie wydarzenia biblijne: czterdzieści dni powszechnego potopu, po których Bóg zawarł przymierze z Noem; czterdzieści lat pielgrzymowania Izraela po pustyni ku ziemi obiecanej; czterdzieści dni przebywania Mojżesza na Górze Synaj, gdzie otrzymał on od Jahwe Tablice Prawa.

Okresy i dni pokuty są w Kościele katolickim specjalnym czasem ćwiczeń duchowych, liturgii pokutnej, pielgrzymek o charakterze pokutnym, dobrowolnych wyrzeczeń, jak post i jałmużna, braterskiego dzielenia się z innymi, między innymi poprzez inicjowanie dzieł charytatywnych i misyjnych.  Z liturgii znika radosne "Alleluja" i "Chwała na wysokości Bogu”, a kolorem szat liturgicznych staje się fiolet. Istotą pozostaje przygotowanie wspólnoty wiernych do największego święta chrześcijan, jakim jest Wielkanoc.

Wielki Post jest także okresem przygotowania katechumenów do chrztu. Każda niedziela wprowadzała w kolejne tajemnice wiary, a na Wielkanoc podczas Wigilii Paschalnej udzielany jest sam chrzest. 

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa przygotowanie do świąt Zmartwychwstania trwało tylko czterdzieści godzin. W późniejszym czasie przygotowania zabierały cały tydzień, aż wreszcie ok. V w. czas ten wydłużył się. Po raz pierwszy o poście trwającym czterdzieści dni wspomina św. Atanazy z Aleksandrii w liście pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 r.

 Tradycyjnemu obrzędowi posypania głów popiołem towarzyszą w Środę Popielcową słowa: "Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz" albo "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię".

Sam zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty znany jest w wielu kulturach i tradycjach. Znajdujemy go zarówno w starożytnym Egipcie i Grecji, jak i u plemion indiańskich oraz oczywiście na kartach Biblii, np. w Księdze Jonasza czy Joela. Liturgiczna adaptacja tego zwyczaju pojawia się jednak dopiero w VIII w. Pierwsze świadectwa o święceniu popiołu pochodzą z X w. W następnym wieku papież Urban II wprowadził ten zwyczaj, jako obowiązujący w całym Kościele. Z tego też czasu pochodzi zwyczaj, że popiół do posypywania głów wiernych pochodził z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedzającego roku.

ŚWIĘTO OFIAROWANIA PAŃSKIEGO NAZYWANE ŚWIĘTEM MATKI BOŻEJ GROMNICZNEJ – 02.02.2018 R.

opublikowane: 20 mar 2018, 13:35 przez moderator serwisu

 W dniu 2 lutego 2018 r. uczniowie i nauczyciele Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego     i Katolickiej Szkoły Podstawowej z oddziałami gimnazjalnymi im. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski i Św. Ojca Pio wraz z członkami Katolickiego Stowarzyszenia Oświatowego Im. Św. Ojca Pio, wzięli udział we mszy świętej odprawionej przez księdza prałata Henryka Kowalińskiego w Kościele Świętej Jadwigi Królowej w związku z przypadającym w tym dniu świętem Ofiarowania Pańskiego nazywanym świętem Matki Bożej Gromnicznej.

2 lutego Kościół katolicki obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego. Czyni to na pamiątkę ofiarowania przez Maryję i Józefa ich pierworodnego syna, Jezusa, w świątyni jerozolimskiej. W polskiej tradycji jest to też święto Matki Bożej Gromnicznej. 2 lutego przypada także Dzień Życia Konsekrowanego. Siostry i bracia zakonni, podobnie jak Jezus w świątyni Jerozolimskiej, ofiarowują swoje życie na wyłączną służbę Bogu. Według Ewangelii Jezus, zgodnie z prawem żydowskim, jako pierworodny syn był ofiarowany Bogu w świątyni jerozolimskiej. Wtedy też starzec Symeon wypowiedział proroctwo nazywając Jezusa "światłem na oświecenie pogan i chwałą Izraela". Dlatego święto to jest bogate w symbolikę światła.

W Jerozolimie, gdzie Ofiarowanie Pańskie obchodzone było już w IV w. odbywały się - zazwyczaj nocą - uroczyste procesje ze świecami. Liturgiczną datę święta wyznacza upłynięcie czasu oczyszczenia Maryi po urodzeniu dziecka.

W Kościele zachodnim święto zostało wprowadzone w VII w. W Rzymie w tym dniu odbywała się najstarsza maryjna procesja, której uczestnicy nieśli zapalone świece. Prawdopodobnie ta procesja do największego sanktuarium rzymskiego - bazyliki Matki Bożej Większej - nadała świętu Pańskiemu charakter maryjny, który z wolna zaczął przeważać.

Od X w. pojawia się obrzęd poświęcenia świec, który jeszcze podkreśla i ubogaca symbolikę światła. Nawiązuje ona bezpośrednio do wielkanocnego paschału, który wyraża zwycięstwo nad śmiercią, grzechem i szatanem. Ofiarowanie Jezusa oznacza początek nowego przymierza i nowego kapłaństwa, w którym Syn Boży sam jest Świątynią, Kapłanem i Ofiarą. Treść tego święta podkreśla zamierzoną przez Boga powszechność zbawienia, które ma objąć nawet pogan.

W Polsce święto ma charakter zdecydowanie maryjny - Matki Bożej Gromnicznej. Tak jak Maryja wniosła Jezusa do świątyni jerozolimskiej, tak też przynosi światło wierzącym. W kościele dokonuje się poświecenia gromnic. Zapalone gromnice daje się do rąk konającym.

Na znak zawierzenia Maryi w czasie klęsk, szczególnie podczas burzy, w domach i gospodarstwach, również zapala się gromnice. Jako gromnice służą też świece chrzcielne, kiedy to w życie nowo ochrzczonej osoby wkracza światło wiary, która prowadzi przez życie.

Dzień Matki Boskiej Gromnicznej miał przez cale stulecia wielkie znaczenie w roku kalendarzowym na wsi. Wtedy pachołkowie i służące otrzymywali zapłatę za przepracowany rok i mogli zmienić chlebodawcę. Z maryjnym świętem łączyły się też przysłowia wyrażające radość na nadchodzącą wiosnę, jak np. „Gromnica – zimy połowica”, „Na Gromniczną mróz – chowaj chłopie sanie, szykuj wóz, czy „Na Gromniczną ciecze – to się zima wlecze”. W tym dniu pochmurne niebo zwiastuje dobry, obfity rok, zaś słoneczne - przeszkody i trudności.

 


1-10 of 182